Note 14 — Chapter I · SCOTLAND IN THE REIGN OF ALEXANDER THE THIRD.

Dicto namque Kentegerno pluribusque successoribus suis pie religionis perseverantia ad Deum transmigratis, diverse seditiones circumquaque insurgentes, non solum Ecclesiam et ejus possessiones destruxerunt, verum etiam totam regionem vastantes, ejus habitatores exilio tradiderunt. Sic ergo omnibus bonis exterminatis, magnis temporum intervallis transactis, diverse tribus diversarum nationem ex diversis partibus affluentes, desertam regionem prefatam habitaverunt; sed dispari genere et dissimili lingua et vario more viventes, haud facile [inter] sese consentientes, gentilitatem potius quam fidei cultum tenuere. Quos infelices dampnate habitationis habitatores, more pecudum irrationabiliter degentes, dignatus est Dominus, Qui neminem vult perire, propitiatione Sua visitare; tempore enim Henrici Regis Anglie, Alexandro Scotorum rege in Scotia regnante, misit eis Deus David, predicti Regis Scotie germanum, in principem et ducem; qui eorum impudica et scelerosa contagia corrigeret, et animi nobilitate et inflexibili severitate contumeliosam eorum contumatiam refrenaret.—Haddan and Stubbs, Councils, vol. ii. part i. p. 17.