Note 1 — Gerrit Witse. (continued 2)
Reading edition
Bijna twaalf jaren zijn verloopen en de toegezegde “Nieuwe Vertooningen”1 verschenen niet. Wel lagen, reeds op het oogenblik der toezegging, eenige schetsen gereed, maar het spelen met de Camera Obscura, waardoor ze tot een boekdeel zouden zijn aangegroeid, moest ophouden. De tijd van het incidere ludum, waarvan mijn motto gesproken had2, was met nadruk daar. Ik kon voortaan mijn instrument beter gebruiken.