Note 1 — EEN HEELEN DONDERDAG THUIS
Reading edition
Daar vliegt het stuiven van den grooten waterkraan door de geluidlooze leegte en ze is er al heen.… en ze weet meteen, wat ze begeert.… bij dat werk moeder mogen helpen, of beter, dat werk van moeder overnemen.… Mag het Vader, mag ze voor dezen eenen keer, nu ze thuis is, het vleesch koosjer maken? Ze weet precies hoe het moet: een uur in het water en dan overspoelen frisch en ruim en dan op de baret1 en met zout overstrooien en een half uur zoo laten en nog weer spoelen, het groote, roode vleesch en de kleine stukjes en de beentjes voor de soep, dat alles zijn beurt krijgt, want dan pas is het koosjer en niet al, zooals de anderen denken, wanneer het maar bij den koosjeren slager is gehaald, want dan pas is het bloed er uit, en bloed is „ziel” en „ziel” zult gij niet eten, zelfs niet wat van je eigen ziel naar buiten perst door de huid, als je je prikt of snijdt, in groote, donkerroode parels.… ja, waarom eigenlijk niet, Vader, waarom mag je van je eigen ziel wat verloren zou gaan niet terugnemen.… het is toch je eigen ziel, die huist in je eigen bloed? Ja, dat het vies is, daar heeft moeder gelijk in, ze wil het ook niet doen, ze wil maar enkel weten waarom het niet mag.… De grijze teil loopt ruischend vol, van hoog uit valt de stijve straal, die is als een ijzen staaf en boort zich diep het water in en kolkt het op en woelt het om dat zilveren blaasjes samenbubbelen tot licht en tintelig schuim.… hoe fel dat neerkomt op je hand, naar alle kanten wegspat.… maar eer het water stillen kon.… daar davert weer de straal, ze trok haar hand terug, en een geweld, dat komt omdat je vlakbij staat en nergens anders op let. Roept Moeder daar? Genoeg … genoeg.… ze schrikt er van, het steeg ineenen tot den rand, het springt er dadelijk overheen. Nu moest de kraan eens niet dicht willen gaan, nu moest die waterstaaf aan het neerslaan blijven.… Maar neen.… hij kroop terug in het donker, binnen het koper, tot achter den muur, ’t werd stil, opeens, en het tintelende schuim vervliegt, nu het water rustig wordt.