Note 15 — XIX. HET KIND DES LICHTS EN DE PRIESTERS DER DUISTERNIS.

Eeuwig op het rondwentelend rad gebonden te zijn15—door eeuwig dreigende, hangende rotsblokken omringd te worden—naar eeuwig terugwijkende met vruchten beladen takken met eeuwig onverzadigde begeerte de handen uit te strekken16—met eeuwig vergeefsche krachtinspanning den steeds weder terugrollenden steen bergopwaarts te wentelen17—de altijd weder wegloopende wateren van vertwijfelende inspanning in een bodemloos vat te scheppen18—de steeds aangroeiende ingewanden aan den beet van een gier19 en de ledematen aan de kronkelingen van de slangen der Erinnyen prijs te geven—een speelbal te zijn voor eeuwig in de handen der Stygische schrikgestalten: zoodanig was het lot van hen, die de schare der mysten op den jammervollen bodem huiveringwekkend aanschouwde.