Note 68 — Chapter VI · ANALYTICA PRIORA II.
Reading edition
Aristot. Topica, I. xii. p. 105, a. 13-19: ἐπαγωγὴ δὲ ἡ ἀπὸ τῶν καθ’ ἕκαστον ἐπὶ τὰ καθόλου ἔφοδος· οἷον εἰ ἔστι κυβερνήτης ὁ ἐπιστάμενος κράτιστος καὶ ἡνίοχος, καὶ ὅλως ἐστὶν ὁ ἐπιστάμενος περὶ ἕκαστον ἄριστος. ἔστι δ’ ἡ μὲν ἐπαγωγὴ πιθανώτερον καὶ σαφέστερον καὶ κατὰ τὴν αἴσθησιν γνωριμώτερον, καὶ τοῖς πολλοῖς κοινόν· ὁ δὲ συλλογισμὸς βιαστικώτερον καὶ πρὸς τοὺς ἀντιλογικοὺς ἐνεργέστερον. Also the same treatise. VI. iv. p. 141, b. 17.
The inductive interrogations of Sokrates relating to matters of common life, and the way in which they convinced ordinary hearers, are strikingly illustrated in the Memorabilia of Xenophon, especially IV. vi.: πολὺ μάλιστα ὧν ἐγὼ οἶδα, ὅτε λέγοι, τοὺς ἀκούοντας ὁμολογοῦντας παρεῖχεν (15). The same can hardly be said of the Platonic dialogues.