Note 314 — VI.

Ibid. p. 148, a. 3-9: ὁρᾶν δὲ καὶ εἰ μὴ λεγομένου κατὰ στέρησιν στερήσει ὡρίσατο, οἷον καὶ ἐπὶ τῆς ἀγνοίας δόξειεν ἂν ὑπάρχειν ἡ τοιαύτη ἁμαρτία τοῖς μὴ κατ’ ἀπόφασιν τὴν ἄγνοιαν λέγουσιν.

Waitz says in note, p. 503:— “Sensus loci hic est. Peccant qui per privationem ignorantiam definientes non eam ignorantiam definire voluerunt quæ est κατ’ ἀπόφασιν, sed eam quæ est κατὰ διάθεσιν.” Compare Analyt. Poster. I. xvi. p. 79, b. 23.