Note 313 — IX. THE CARLOVINGIANS.
Reading edition
Quia, instigante diabolo, etiam in illis scelus frequenter perpetratum invenitur, aut etiam in pedissequis earum. Nec igitur matrem, neque amitam, neque sororem permittimus ultra habitare in domo una cum sacerdote.—Theodulf. Aurelian. Capit. Secund. (Baluz. et Mansi II. 99.)
He had previously (Epist. c. 12) promulgated the prohibition, assigning for it the more decent reason, in imitation of St. Augustin, of the danger arising from female attendants. In this he was imitated, about 850, by Rodolf of Bourges (Capit. Rodulf. Bituricens. c. 16), and about 871 by Walter of Orleans (Capit. Walteri Aurelian. c. 3).
In 889, however, Riculfus of Soissons declares the lamentable truth without reserve: “Nos vero etiam a matribus, amitis, sororibus vel propinquis cavendum dicimus, ne forte illud eveniat quod in sancta scriptura legitur de Thamar sorore Absalon ... de Loth etiam ... Quod si aliquis vestrum matrem, sororem vel amitam ad convescendum vocaverit, expleto convivio ad domos suas vel ad hospitia a domo presbyteri remota, cum luce diei eas faciat remeare; periculosum quippe est ut vobiscum habitent.”—Riculfi Suess. Const. c. 14.