← Table of contents
An Enquiry into the Life and Legend of Michael Scot

Note 265 — Chapter IX · THE LEGEND OF MICHAEL SCOT

Reading edition

That the Arabian magic was familiar to Scot, there can, however, be no manner of doubt. Take, for instance, the following passage from the Liber Introductorius (MS. Bodl. 266, p. 113): ‘Puteus, qui alio nomine sacrarius, navigantibus per contrarium eo quod sequitur caudam scorpionis inter astra, et dicitur poetice quod Dii prius fecerunt in eo con[junctio]nem et sacrificium, cum esset locus secretus intrinsecus, et locus plenus spiritibus multe sapientie, a quorum astuciis pauci evadunt, et ipsi sunt fortiores ceteris ad opera conjuratorum de omni dum con[junctio]ne removentur obedientes vate (?) et[iam] ante pyromancie. Illos libentius convocant contra ceteros, et sibi reperiunt in agendo valentiores, set ipsi sunt multis penis ignis afflicti, et ex hac de causa nigromantici requirunt studiose Puteum intueri, sive stellas Sacrarii, ut eorum auxilio plenius operentur optata. Et dicitur a multis quod de illo exeunt lapides et sagipte tonitruale, opere spirituum inferorum. Cum non sit ymago celi, habet stellas pervisibiles quatuor, dispositio quarum sic certificatur: in superfitie flammarum exeuntium sunt duo, et duo parum sub ore puthealis, et hec est forma in celo aspectus sui.’ Over against this we find the application, as follows: Natus in hoc signo erit gratiosus habere experimenta et scire incantationes, constringere spiritus et mirabilia facere, et mulieres convincere artis ingeniosus erit, quietus, sagax, et plus pauper quam dives, et uti metallis, et alchemesta, et nigromanticus et erit homo quietus, ingeniosus, sagax, secretus, debilis, pauidus, timidus, etc.’ The superstition of which Mirandola accuses Scot is very evident here, but it is no less plain that the author’s purpose was astrological and not magical.

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings