Note 3 — Geschiedenis van Ali Baba en de veertig roovers, die door een slavin om het leven kwamen

Het zout was bij de oude volken het zinnebeeld van vriendschap en trouw. Zij gebruikten het bij al hun offeranden en verbonden. De Bedoeïnen of Arabieren beschouwen het als het symbool en pand van trouw en onschendbaarheid hunner verdragen. Zij koesteren voor niets zulk een diepen eerbied als voor het brood en het zout. Hebben zij eenmaal met iemand brood en zout gegeten, dan ware het een vloekwaardige misdaad, hem uit te plunderen, of zijn goederen en waren, waarmee hij door de woestijn reist, ook maar aan te raken. Even schandelijk is elke beleediging van den persoon zelven. Een Arabier, die zich aan een dergelijke misdaad schuldig maakte, zou overal voor een laaghartigen schurk aangezien worden, ja, hij zou in eigen oogen verachtelijk zijn en zou die schande nimmer kunnen uitwisschen.