Note 40 — LETTER XVIII.
Reading edition
This was not the first, nor the only, contest, which was fought by Taurinus with Satan. Their struggles began at the moment of the saint's coming to Evreux, and did not even terminate when his life was ended. But the devil was, by the power of his adversary, brought to such a helpless state, that, though he continued to haunt the city, where the people knew him by the name of Gobelinus, he was unable to injure any one.--All this is seriously related by Ordericus Vitalis, (p. 555.) from whom I extract the following passage, in illustration of what Evreux was supposed to owe to its first bishop.--"Grassante secundâ persecutione, quæ sub Domitiano in Christianos furuit, Dionysius Parisiensis Episcopus Taurinum filiolum suum jam quadragenarium, Præsulem ordinavit; et (vaticinatis pluribus quæ passurus erat) Ebroicensibus in nomine Domini direxit. Viro Dei ad portas civitatis appropinquanti, dæmon in tribus figmentis se opposuit: scilicet in specie ursi, et leonis, et bubali terrere athletam Christi voluit. Sed ille fortiter, ut inexpugnabilis murus, in fide perstitit, et coeptum iter peregit, hospitiumque in domo Lucii suscepit. Tertia die, dum Taurinus ibidem populo prædicaret, et dulcedo fidei novis auditoribus multùm placeret, dolens diabolus Eufrasiam Lucii filiam vexare coepit, et in ignem jecit. Quæ statim mortua est; sed paulò pòst, orante Taurino ac jubente ut resurgeret, in nomine Domini resuscitata est. Nullum in ea adustionis signum apparuit. Omnes igitur hoc miraculum videntes subitò territi sunt, et obstupescentes in Dominum Jesum Christum crediderunt. In illa die c. homines baptizati sunt. Octo cæci illuminati, et quatuor multi sanati, aliique plures ex diversis infirmitatibus in nomine Domini sunt curati."