Note 587 — Chapter II · PETRONIUS: NOVELIST AND POET
Reading edition
Ib., 99: The English verse is from J. Wight Duff’s “Sonnets from the Antique” in Quatercentenary number of Alma Mater, Aberdeen Univ. Mag., 1906.
The elegiacs show Petronius’s departure from the rigorous Ovidian disyllabic ending in the pentameter:
“Lecto compositus uix prima silentia noctis Carpebam et somno lumina uicta dabam: Cum me saeuus Amor prensat sursumque capillis Excitat et lacerum peruigilare iubet. ‘Tu famulus meus,’ inquit, ‘ames cum mille puellas, Solus io solus, dure, iacere potes?’ Exsilio et pedibus nudis tunicaque soluta Omne iter incipio, nullum iter expedio. Nunc propero, nunc ire piget, rursumque redire Poenitet et pudor est stare uia media. Ecce tacent uoces hominum strepitusque uiarum Et uolucrum cantus turbaque fida canum. Solus ego ex cunctis paueo somnumque torumque Et sequor imperium, magne Cupido, tuum.”