Note 71 — March 1, 1653. (continued 2)
Reading edition
“Ad Illustrissimum et Excellentissimum Dominum, Dominum Whitelocke, Legatum Angliæ Extraordinarium apud Serenissimam Sueciæ Reginam. Ode.
“Vitloce, Martis deliciæ, decus Gentis legatæ; te sine, languidum Mœret tribunal, et cubili In viduo Themis ingemiscit. Denso cientes agmine cursitant, Et sempiternas te sine consuunt Lites, neque hic discordiarum Finis erit, nisi tu revertas. Sed te nivosum per mare, per vias Septentrionum, per juga montium, Inhospitales per recessus Duxit amor patriæ decorus. Legatus oras jam Sueonum vides Bruma sepultas; mox quoque Galliam, Hispaniam mox cum Britannis Fœdere perpetuo ligabis. Sic pacis author, sic pius arbiter Gentes per omnes qua sonuit tuba Dicere; cancellariusque Orbis eris simul universi. Christina, dulcis nympha, diutiùs Ne te moretur: qui merito clues Prudens Ulysses, sperne doctæ Popula deliciasque Circes. Te casta tentum Penelope vocat, Vocant amici, teque aliæ vocant Legationes, te requirunt Ardua multa domi forisque. Custos Sigilli tu dirimes cito Pugnas forenses, bellaque principum Legatus idem terminabis: Tu (sera candida) claude fanum.”