Note 782 — Chapter IX · PROSE WRITERS—INFLUENCE OF CICERO UPON THE LANGUAGE—HIS CONVERSE WITH HIS FRIENDS—HIS EARLY LIFE—PLEADS HIS FIRST CAUSE—IS QUÆSTOR, ÆDILE, PRÆTOR AND CONSUL—HIS EXILE, RETURN, AND PROVINCIAL ADMINISTRATION—HIS VACILLATING CONDUCT—HE DELIVERS HIS PHILIPPICS—IS PROSCRIBED AND ASSASSINATED—HIS CHARACTER.
Reading edition
Cicero, notwithstanding his opposite politics, admired Marius, to whom he was distantly related, and thought it an honour to have been born near Arpinum. He quotes a saying of Pompey’s (Cic. de Leg. ii. 3,) that Arpinum had produced two citizens who had preserved Italy. Valerius Maximus thinks that Arpinum, in this respect, enjoyed a singular privilege:—Conspicuæ felicitatis Arpinum unicum, sive litterarum gloriosissimum contemptorem, sive abundantissimum fontem intueri velis.