Note 2270 — Chapter XXIII · THE FUSION OF PAGAN AND CHRISTIAN THOUGHT IN THE FOURTH AND FIFTH CENTURIES
Reading edition
Περὶ ἐνυπνίων (On Dreams), ch. 3. Ἔδει γὰρ, οἶμαι, τοῦ παντὸς τούτου συμπαθοῦς τε ὄντος καὶ σύμπνου τὰ μέρη προσήκειν ἀλλήλοις, ἅτε ἑνὸς ὅλου τὰ μέλη τυγχάνοντα. Καὶ μή ποτε αἱ μάγων ἴυγγες αὗται; καὶ γὰρ θέλγεται παρ’ ἀλλήλων, ὥσπερ σημαίνεται· καὶ σοφὸς ὁ εἰδὼς τὴν τῶν μερῶν τοῦ κόσμου συγγένειαν. Ἕλκει γὰρ ἄλλο δί’ ἄλλον, ἔχων ἐνέχυρα παρόντα τῶν πλεῖστον ἀπόντων, καὶ φωνὰς, καὶ ὕλας καὶ σχήματα.... Evidently Synesius did not regard the magi as mere imposters.